29 November [ Luc De Vos ]

Muziekgeschiedenis in een Notendop: 27/11 t.e.m. 3/12.

~ 27 November 1942:

Op 27 November 1942 werd James Marshall ‘Jimi’ Hendrix geboren. De Amerikaan -door vele muzikanten en fans geciteerd als voorbeeld, onmiskenbaar vernieuwer en beste gitarist ooit- was de eerste van twee muzikale grootheden die in het najaar van 1970 zouden sterven. Janis Joplin overleed namelijk twee weken later. Jimi liet het leven op 27jarige leeftijd, in het Samarkand hotel te Londen

De ware doodsoorzaak van Jimi Hendrix is overigens altijd een mysterie gebleven, maar waarschijnlijk ging het om een opzettelijke overdosis slaapmiddelen. Toch zijn er nog steeds mensen die heilig geloven- dat Hendrix werd vermoord door (of in opdracht van) zijn manager Michael Jeffery.

~ 28 November 1964:

In de week van 28 November 1964 scoren The Shangri-Las een nummer 1 hit met “The Leader Of The Pack”.

Bakvissenmeligheid ten top! Net als de krijsende meeuwen die te horen zijn als het gaat over romantische strandwandelingen of de stoere motosounds bij de stoere binken. Zestienjarige meisjes die jongens ‘pretty’ noemen en al veel te geëmancipeerd zijn dan gezond is voor een stel tieners. Trailer trash waarbij het elke vorm van tact ontbeert, omdat ze toch niks te verliezen hebben. Het soort kauwgomkauwende, haarlok draaiende bad ass chick dat zelf op de versiertoer trekt; de jeugd van tegenwoordig kent geen tradities meer.

~ 28 November 2002:

Op 28 November 2002 overleed de Nederlandse schrijver en tekstdichter Lennaert Nijgh. Hij werd 57 jaar.

Nijgh was vooral bekend als liedjesschrijver voor zijn jeugdvriend Boudewijn de Groot. Verder schreef hij ook voor onder anderen, waaronder zijn toenmalige vrouw Astrid Nijgh, Rob de Nijs, Liesbeth List, en Ramses Shaffy. Lennaert Nijgh is verantwoordelijk voor de teksten van een reeks bekende Nederlandse liedjes, zoals “Land van Maas en Waal”, “Meester Prikkebeen”, “Pastorale” en “Malle Babbe”.

~ 29 November 2014:

29 November 2014: plotsklaps werd het een beetje koud in de harten van vele muziekliefhebbers. Als een donderslag bij heldere hemel bereikte ons ’s avonds het droevige nieuws dat Luc De Vos (zanger van Gorki, zanger van “Mia”) plots was overleden. Hoe de 52jarige Gentenaar is gestorven blijft, tot op heden, nog een vraagteken. De Vos liet een vrouw en een zoon van 13 achter, die uitgerekend de dag ervoor z’n verjaardag vierde.

De zanger werd gevonden in een appartement in de Kasteellaan, op honderd meter van zijn woning. Die gebruikte hij als werkplaats. Rond 17u kwam er een noodoproep binnen bij de hulpdiensten, maar het is voorlopig nog onduidelijk van wie die kwam en of De Vos alleen was in de flat toen de hulpdiensten arriveerde. Uit de vaststellingen van de wetsdokter bleek dat z’n lichaam geen uitwendige sporen van geweld vertoonde.

Luc De Vos had de sympathie van iedereen. Hij was geliefd en populair: niet alleen omwille van zijn muziek, maar ook omdat hij in z’n hoedanigheid van bekende Vlaming op een gewone manier omging met mensen en fans. Luc, die z’n jongensachtige onzekerheid nooit was ontgroeid, was onvermijdelijk in zijn stad Gent. Een monument, maar dan op een nederige manier.
Als muzikant/tekstschrijver wou hij iets meer brengen dan ‘goedkope’ liedjes, De Vos deed erg z’n best om zinvolle nummers te schrijven. Hij had de gave om teksten te formuleren op een manier dat ze heel wat mensen wisten te raken.
Luc maakte echter niet alleen liedjes, hij schreef ook boeken. Z’n meeste recente worp Paddenkoppenland was een soort van autobiografische roman. Hij had het o.a. over het opgroeien als gewone arbeiderszoon. De Vos was eerder toevallig in de literatuur beland. Maar het werd al snel duidelijk dat hij naast uitstekende liedjes, ook mooie boeken kon schrijven. Elke zin die Luc neerpende had een betekenis en was een verwijzing naar z’n eigen leven of naar z’n muzikale bestaan.
Naar aanleiding van de publicatie van z’n laatste boek vertelde hij in een interview met De Morgen dat ‘echt geluk alleen maar is weggelegd voor kinderen jonger dan vier. We kunnen dat later nooit meer bereiken, maar het is onze taak en plicht om (altijd) opnieuw gelukkig te willen worden. De gelukstoestand uit onze kindertijd blijft een ideaal om na te streven en het nastreven van een ideaal is altijd iets waar God’s zegen op rust’. Sommige mensen lopen een beetje met hun geluk te koop, terwijl andere er gewoon het talent niet voorhebben.
Achter het kattenkwaad (en de vele plaagstootjes) ging een melancholische man schuil, die zich niet altijd even goed begrepen voelde.

Biografie Luc De Vos (1962-2014):

Luc De Vos werd geboren op 12 Juli 1962 in Wibbelgem (nabij Gent), als jongste van zeven kinderen. In interviews vertelde de zanger altijd dat hij op z’n tiende al wist dat hij Popmuzikant wilde worden. Een droom die begin jaren negentig, na een podiumplaats op Humo’s Rock Rally, ook in vervulling ging. ‘Muziek maken is geen werk, het is een privilege’ vond hij. De Vos had ondertussen zeven boeken op zijn naam staan, daarnaast schreef hij ook columns. Onder andere voor radiozender Studio Brussel en het Gentse stadsmagazine DM City.

Gorki:

Samen met Geert Bonne en Wout De Schutter begon De Vos eind jaren tachtig het ‘vrijetijdsgroepje’ Gorky, wat Russisch is voor de bittere. In 1990 was de band met een podiumplaats één van de revelaties op Humo’s Rock Rally. De overwinning werd dat jaar behaald door Stijn Meuris en z’n Noordkaap, de tweede plaats was voor Kitchin Of Insanity. Een jaar later al volgde de grote doorbraak met “Anja”, een liedje dat volgens bepaalde bronnen refereert naar de gelijknamige zangeres uit de jaren zestig (bekend van o.a. “De Laatste Dans”). “Soms Vraagt Een Mens Zich Af” en tweede singlerelease “Lieve Kleine Piranha” werden later ook goed onthaald. In 1993 besloot de groep uit elkaar te gaan, De Vos ging alleen verder als Gorki.
Na de eeuwwisseling groeide “Mia” (oorspronkelijk het B-kantje van “Soms Vraagt Een Mens Zich Af”) uit tot een Vlaamse klassieker. Het liedje stond van 2003 tot 2005 bovenaan in De Tijdloze van Studio Brussel. “Mia” werd ook al snel een vaste waarde in 100 op 1, de top aller tijden van Radio 1. In onze Hitjock 1982 stond het nummer de afgelopen jaren op deze posities: 2011 (49), 2012 (51) en 2013 (81).
‘Mia heeft nooit bestaan’, gaf De Vos onlangs nog toe in een interview met De Morgen. ‘Het was zo’n proletarische naam uit de tijd waarin ik ben opgegroeid. Net als “Anja” vertelt dat liedje het verhaal van overal afgescheept worden. Bij “Anja” was dat op liefdesvlak, bij “Mia” op existentieel vlak. In mijn eigen leven wist ik toen écht niet van welk hout pijlen maken: ik was werkloos, en woonde nog bij mijn moeder. Vandaar: Mensen als ik vind je overal, op de arbeidsmarkt, in dit tranendal. De namen Mia en Anja stonden symbool voor alle onbeantwoorde liefdes tot mijn vijfentwintigste. Mijn puberteit duurde namelijk iets langer dan bij anderen’. In 2005 vierde Gorki z’n 15jarig bestaan.

~ 29 November 2001:

Op 29 November 2001 overleed de Britse muzikant George Harrison.

Harrison was naast John Lennon de tweede gitarist van The Beatles, de ‘stille’ Beatle, de contemplatieve Beatle, die zijn heil ging zoeken in de meditatietechnieken van de Indische Maharishi. George Harrison introduceerde de sitar in de muziek van The Beatles en in de schaduw van het geniale songschrijversduo Lennon-McCartney durfde hij zich slechts af en toe te profileren met eigen composities. Na de split onderhield ook hij een solocarrière, maar met wisselend succes. George Harrison overleed in 2001 aan longkanker. Hij was 58.

~ 30 November 1985:

In de week van 30 November 1985 is “Take On Me” van A-Ha de enige Noorse nummer 1 hit in onze vaderlandse hitparade.

Bij het horen van de bandnaam A-Ha denkt menig muziekliefhebber meteen aan de videoclip van “Take On Me”. Hierin wordt een meisje de animatiewereld binnengetrokken door een zingende Martin. Van de eerste release worden slechts driehonderd exemplaren verkocht, de tweede release doet het al niet veel beter. Door de spraakmakende videoclip wordt het in 1985 wel een hit.

~ 1 December 2009:

Op 1 December 2009 overleed zanger, maar ook levenskunstenaar, Ramses Shaffy. Hij werd 76 jaar.

De zanger werd bekend door liedjes als “Sammy”, “Laat Me” en “Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder.

Met Liesbeth List werkte hij vele jaren samen in het theater en in de opnamestudio. Ze maakten albums als “Shaffy” en “List en Ramses” en “Liesbeth Live”. In 1969 hadden ze een ernorme hit met “Pastorale”.

Shaffy stond bekend om zijn drankgelagen en overmatig alcoholgebruik. Begin jaren tachtig werd hij aanhanger van de Indiase goeroe Bhagwan en stopte hij tijdelijk met drinken. Mary Dresselhuys haalde hem uit een commune door hem te vragen voor het toneelstuk de Sprong.

~ 2 December 2009:

Op 2 December 2009 overleed Eric Woolfson.

De Schotse muzikant was, samen Alan Parsons, medeoprichter van de progressieve Rockband Alan Parsons Project.

Voor 1975 schreef hij voornamelijk liedjes voor diverse andere artiesten, zoals Marianne Faithfull en The Tremeloes. The Cats namen het nummer “For As Long As You Need Me” van hem op. Na 1987 legde hij zich helemaal toe op het schrijven van (rock)musicals.

Woolfson overleed op 64jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

~ 2 December 2006:

De Haagse zangeres Mariska Veres overleed op 2 December 2006. Ze werd slechts 56 jaar.

Veres werd in 1968 lid van Shocking Blue die in 1967 was opgericht door gitarist/componist Robbie van Leeuwen. Veres was een mooie en opvallende verschijning. Met haar betoverende donkere ogen en een zwoele uitstraling werd ze de blikvanger van de band.

Het geluid van Shocking Blue paste perfect in de tijdgeest van de jaren zestig. Eenvoudige gitaarakkoorden, pakkende refreinen en zwoele zang. Shocking Blue groeide uit tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van deze generatie beatbands. Met internationale successen die door maar weinig Nederlandse bands zijn geëvenaard.

~ 3 December 199:

Scatman John, de zanger die in 1995 een wereldhit scoorde met “Scatman” (Ski-ba-bop-dop-bop), overleed op 3 December 1999 aan de gevolgen van kanker. Van de single gingen destijds meer dan twintig miljoen exemplaren over de toonbank.

Scatman John werd in 1942 geboren als John Larkin. Omdat hij zich de eerste jaren niet kon verzoenen met zijn handicap, namelijk stotteren, bleef Scatman John tot begin jaren negentig bescheiden achter zijn piano zitten. Optredens in grote Europese hotelketens deden hem uiteindelijk beseffen dat hij al stotterend een nieuwe muziekstijl kon uitvinden, de scatting-techno-dance-rap-muziek. Muziek maken, opgewekte songteksten zingen, waren voor hem een doeltreffende therapie. Begin 2000 wordt zijn derde en laatste album “Take Your Time” uitgebracht.

(pdg).