Kurt Cobain (Hitjock)

Muziekgeschiedenis in een Notendop: 3/04 t.e.m. 9/04.

~ 5 April 1994:

Op 5 April 1994 overleed Kurt Cobain. De legendarische Nirvana-frontman beroofde zichzelf met een jachtgeweer van het leven. Hij was toen 27 jaar oud.

Cobain werd wereldberoemd als leadzanger en gitarist van Nirvana. De Grungeband was in de jaren negentig erg populair en scoorde een megahit met “Smells Like Teen Spirit”. Cobain zelf begon, mede door een moeilijke jeugd, langzaam af te glijden. Hij worstelde met een verslaving aan heroïne, een drug die ook zijn geliefde Courtney Love gebruikte. Op 8 April 1994 werd zijn lichaam gevonden in zijn huis in Seattle.
De muzikant had zich volgens de lijkschouwer drie dagen daarvoor door het hoofd geschoten. ‘Ik heb de passie niet meer en het is beter om op te branden dan te vervagen’, schreef hij in een afscheidsbrief aan zijn denkbeeldige jeugdvriend Boddah. Het was een verwijzing naar een songtekst van Neil Young. Cobain voegde zich bij de 27 Club, bekende artiesten die op 27jarige leeftijd overleden. Onder anderen Jimi Hendrix, Janis Joplin en Jim Morrison gingen hem voor.

~ 5 April 2006:

De Amerikaanse zanger Gene Pitney overleed op 5 April 2006. Hij werd 65 jaar.

Pitney had behalve als zanger ook succes als songwriter. Meerdere grote sterren, onder wie Roy Orbison, Rick Nelson en de Rolling Stones, namen nummers van zijn hand op. Pitney scoorde zijn enige eigen nummer 1-hit in 1989 samen met Marc Almond met het liedje “Something’s Gotten Hold of my Heart”.

Hij stond bekend om zijn unieke, droeve stemgeluid en dramatische songteksten.

~ 6 April 1974:

Op 6 April 1974 lanceert het Eurovisie Songfestival de carrière van ABBA. Van de 17 deelnemende landen, in het Engelse Brighton, won Zweden met “Waterloo”. Het lied kreeg 24 punten, 14% van het totale aantal. Met 18 punten werd Italië (Gigliola Cinquetti en “Si”) tweede, gevolgd door Nederland (Mouth and MacNeal en “I See A Star”) op de derde plaats met 15 punten.

~ 6 April 1971:

Op 6 April 1971 gaat platenmaatschappij Rolling Stones Records van start.

“Sticky Fingers” was het eerste album dat werd uitgegeven op het eigen platenlabel. Bovendien was het ook de eerste Lp met het wereldberoemde tonglogo van de Britse ontwerper John Pasche (het versierde de binnenkant van de albumhoes). Enerzijds staat de afbeelding voor een tong die uitgestoken wordt naar de overheid. Anderzijds stelt het de legendarische (grote) mond van frontman Mick Jagger voor. Pasche haalde z’n inspiratie voor het logo, dat later uitgroeide tot het handelsmerk van de band, uit een afbeelding van de Hindoe-Godin Kali. Sindsdien staat het symbool voor Rock & Roll en rebellie. De cover van het album toont het beeld van een strakke spijkerbroek, gedragen door acteur Joe Dallesandro.

Het ontwerp werd bedacht door Warhol en Pasche, en werd gefotografeerd door Billy Name. De basis van de Lp werd gelegd in de inmiddels gesloten Muscle Shoals Studios in Sheffield, toen de achtergrondmuziek van o.a. “Brown Sugar” en “Wild Horses” werd opgenomen. Veel indrukken van hun Amerikaanse tournee zitten verwerkt in de tracks: zo werd er voor het eerst gebruik gemaakt van Blazers (de invloed van artiesten als Otis Redding en James Brown).

“Sticky Fingers” staat voorts vol van de verwijzingen naar drugs: zoals bv het duistere “Sister Morfine” (deels geschreven door Marianne Faithfull). Het eerder aangehaalde “Brown Sugar” blijft natuurlijk een onvervalste klassieker, typisch zo’n nummer dat nooit je strot uitkomt. “Moonlight Mile” en “Can You Hear Me Knocking” zijn puur natuur, de ruige tijden waarin de bandleden leefden hadden duidelijk z’n weerslag op de stem van Jagger.

~ 6 April 1998:

Op 6 April 1998 overleed Tammy Wynette op 55jarige leeftijd. Een overdosis medicijnen werd haar fataal.

De echte naam van de First lady of Country Music was Virginia Wynette Pugh. Ze scoorde maar liefst zeventien nummer 1 hits in Amerika gedurende de jaren zestig en zeventig. “Stand By Your Man” werd haar grootste hit.

Haar vader overleed toen ze nog maar acht jaar was. Negen jaar later trouwde ze en op haar twintigste was ze een scheiding en drie kinderen rijker. Om geld te verdienen trad Tammy af en toe op en werd ze ontdekt. Niet veel later tekende ze een platencontract en begon haar succes.
In de jaren 80 scoorde ze nog een paar kleine hits, maar ze ging in 1988 bankroet.

Tammy scoorde haar laatste hit in 1992, samen met The KLF. Haar gezondheid ging ook achteruit en om de pijn te stillen slikten ze veel medicijnen die haar uiteindelijk dus fataal werden.

~ 7 April 2014:

Peaches Geldof, dochter van Bob Geldof en Paula Yates, overleed op 7 April 2014. Het voormalige model stapte op 25jarige leeftijd uit het leven.

Peaches Honeyblossom begon op 15jarige leeftijd met het schrijven van een column voor het tijdschrift Elle, en schreef later ook voor The Daily Telegraph en The Guardian. Ook werkte ze als model en presentatrice. Op haar zestiende maakte ze een documentaire over zichzelf en haar generatie, getiteld Peaches Geldof: Teenage Mind.

Ze stond bekend om haar uitgesproken mening over de meest uiteenlopende onderwerpen en beklaagde zich in interviews over haar leeftijdsgenoten, omdat die in haar ogen slecht geïnformeerd waren over wat er in de wereld gebeurt.

~ 8 April 1984:

Op 8 April 1984, vandaag exact 32 jaar geleden, won Elisa Waut de Humo’s Rock Rally

De Brugse Popgroep Elisa Waut begon in de jaren tachtig als een experiment van Hans en Elsje Helewaut (broer en zus). Later kwam Chery Derycke de band vervoegen, hij was daarvoor actief geweest bij de Vlaamse Punkgroep Red Zebra. Elisa Waut stond voor luchtige Popmuziek (met hier en daar wat Jazzinvloeden) en inhoudelijk erg goeie teksten (bijna allemaal van de hand van Elsje). Ook de looks en stem van de zangeres speelde een voorname rol in het succes van de band. In 1984 won Elisa Waut dus de Humo’s Rock Rally. Een jaar later verschijnt een titelloze mini-ep, met daarop zes melancholische/intieme nummers. De productie was in handen van Dirk Blanchart. Daarop volgen vier albums: “Growing Pain” (met de single “Four Times More”), “Commedia”, “Bloom Boom” en “Wood Nymph Blonde”. Allen met een diversiteit aan muziekstijlen (van Folk tot Jazz en Soul), geen van hen wordt echter een succes in het Vlaamse Poplandschap. Elisa Waut houdt er in 1990 dan ook mee op.

Met “Angelus” (een spirtuele en transcedente plaat) en “Mystica” (wereldmuziek) verschijnen in de jaren negentig toch nog twee albums van de groep. Hans Helewaut ging na het stoppen van Elisa Waut verder in de muziek, hij bracht met “Up In The Snowy Mountains” en “Meanwhile” 2 geslaagde soloplaten uit.

(pdg). | 🌐 www.hitjock-muzieksite.be