8 December [ John Lennon ]

Muziekgeschiedenis in een Notendop: 4/12 t.e.m. 10/12.

~ 4 December 1993:

Op 4 December 1993 overleed Frank Zappa.

Zappa is het buitenbeentje van de rockgeschiedenis. Een muzikale kameleon, een geniale gek, met een gigantische output van meer dan vijftig albums. Een briljante gitaarspeler, ongelofelijke componist, inventieve, absurd humoristische tekstschrijver en groots arrangeur, die rock, pop, jazz, klassiek en psychedelica tot een zinderend experimenteel spektakel versmolt. Frank Zappa overleed in 1993 aan de gevolgen van prostaatkanker. Hij werd net geen 53.

~ 5 December 2012:

Op 5 December 2012 overleed de Amerikaanse Jazzpianist Dave Brubeck. Hij werd 92 jaar.

Brubeck behoorde decennialang tot ’s werelds grootste Jazzartiesten. Hij was in de jaren vijftig één van de grondleggers van de Cooljazz, de stroming waartoe ook Gerry Mulligan, Miles Davis en Chet Baker behoorden. Met zijn Dave Brubeck Quartet interesseerde hij een breed publiek voor de Jazzmuziek.

“Take Five”, met het kenmerkende saxofoongeluid van Paul Desmond, stond op het album “Time Out” uit 1959, dat ook klassiekers opleverde als het nummer “Blue Rondo à la Turk”. Brubeck en zijn kwartet pionierden daarop volop met ongebruikelijke maatsoorten.

~ 6 December 1988:

Roy Orbison was één van de beste zangers van zijn generatie, die 50 jaar geleden de hits aan elkaar reeg. Maar Roy Orbison was ook een tragische artiest, die veel rampspoed over zich heen kreeg, onder meer de dood van zijn vrouw en twee kinderen. Sindsdien kleedde hij zich altijd in het zwart en droeg hij een zwarte zonnebril. Eind jaren 80 haalden o.a. Bono, Bruce Springsteen, Elvis Costello, Tom Waits, Bob Dylan en George Harrison zijn carrière uit het slop, maar op het toppunt van zijn comeback, in 1988 (meer bepaald op 6 December), stierf hij onverwacht aan een hartaanval. Roy Orbison werd 52 jaar.

~ 8 December 1980:

Op 8 December 1980 wordt John Lennon -in het bijzijn van zijn vrouw Yoko Ono- in New York doodgeschoten, door een gestoorde fan (Mark D. Chapman). Reeds bij zijn afschuwelijke overlijden was Lennon de man van de Sixties, de snedigste van The Fab 4. De ex-Beatle werd amper veertig jaar, maar was bij leven al een legende: ook al had hij ongeveer tien jaar geleefd in een vorm van vrijwillige loopbaanonderbreking. Lennon was -met z’n stoute karakter- zoveel meer dan een rocker, hij was een inspirerend figuur die stond voor liefde, waarheid, vrede en kunst.

Mark ‘David’ Chapman maakte, met vijf kogels in de arm en rug, een einde aan het leven van z’n grote idool. Hij was een geobsedeerde Beatlesfan, die John Lennon in bijna alles imiteerde: incluis een huwelijk met een Japanse vrouw. Op die dramatische 8 December 1980 had hij zijn held ’s middags nog om een handtekening gevraagd (en die ook gekregen) aan de ingang van de platenstudio, waar John en Yoko bezig waren met de opnames van een nieuw album. Om tien voor elf ’s avonds werd Lennon door diezelfde fan (met vijf fatale schoten) van het leven beroofd. John werd nog in een politiewagen naar het ziekenhuis gebracht, maar had al te veel bloed verloren en overleed kort daarna. Om 23u15 werd hij dood verklaard. John Lennon werd op 10 December gecremeerd in Ferncliff Crematory in Ardsley (New York), John’s as werd door Yoko uitgestrooid in Central Park (later omgedoopt tot Strawberry Fields memorial).

Op het moment van zijn dood had Lennon een hit met “Starting Over”, later gevolgd door de heruitgebrachte singles “Imagine” en “Happy X-Mas (War is Over)”.

~ 8 December 1976:

Op 8 December 1976 brengen The Eagles “Hotel California” uit, één van de best verkopende albums aller tijden.

Drank, drugs, geld en vrouwen: het was er allemaal in overvloed in de Amerikaanse Rockscene, waar de Eagles in het begin van de jaren zeventig in verzeild geraakte. De verleidingen van het decadente Los Angeles waren dan ook moeilijk te weerstaan. Ook Don Henley, Glenn Frey, Randy Meisner, Don Felder en Joe Walsh genoten met volle teugen van het overmatige drugs- en drankgebruik. Voor “Hotel California” konden ze dan ook putten uit hun eigen ervaringen. In de song wordt een beeld geschetst van de schaduwzijde van de roem en de ontmenselijking van de entertainment-industrie.

~ 10 December 1967:

Op 10 December 1967 komt Otis Redding, samen met vier van de zes leden van z’n toenmalige backing band The Bar-Kays, op 26jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk in Lake Madison (Wisconsin). Drie dagen eerder had de Soulzanger z’n (aller)laatste plaatopnamen gemaakt. “The Dock Of The Bay” deed het postuum uitstekend in de hitlijsten. Redding heeft de afgewerkte versie ervan nooit gehoord, ze waren het nog aan het afmixen toen hij overleed. Oorspronkelijk was het de bedoeling om het gefloten gedeelte later te vervangen door tekst.

Voor die tragische dag was 1967 het jaar van Otis Redding geweest. Het Engelse muziekblad Melody Maker riep hem uit tot zanger van het jaar en z’n optreden op het Monterey Pop Festival werd legendarisch, ook het blanke publiek ging de Soulzanger vanaf dan waarderen. Ook twee van zijn nummers waren enorme hits geweest voor anderen: “Sweet Soul Music” (Arthur Conley) en “Respect” (Aretha Franklin). Na z’n vroege overlijden steeg zijn ster tot legendarische hoogten. Otis Redding wordt door velen gezien als de invloedrijkste Soulzanger van de jaren zestig.

~ 10 December 1988:

In de week van 10 December 1988 maakt “First Time” (uit een Coca-Cola commercial) zijn debuut in de hitlijsten, zangeres van dienst is Robin Beck.

Wat is de overeenkomst tussen “I’d Like To Teach The World To Sing” van The New Seekers en “First Time” van Robin Beck? Beide singles danken hun succes aan Coca Cola. The New Seekers scoren met hun single een hit in 1972. Hun ‘I’d Like To Buy The World A Coke’ wordt in 1971 gebruikt in een reclamecampagne op televisie. Zo’n zeventien jaar later zingt Robin Beck”‘First Time” in voor Coca Cola. Het zinnetje ‘Let’s share a Coke’ wordt voor de singleversie verwijderd, maar voor de rest blijft het nummer in tact.

(pdg).